Pustynia naszego życia

Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

Rozpoczęliśmy pierwszy tydzień Wielkiego Postu. Ten czas jest nam dany po to, abyśmy dobrze przygotowywali się do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, które będzie miało miejsce w Wigilię Paschalną, gdy świętujemy Zmartwychwstanie Jezusa. Przez 40 dni mamy na nowo odkryć skarb, jaki nosimy w sobie od momentu chrztu. 
 
Od Środy Popielcowej rozbrzmiewa w Kościele myśl o nawróceniu. Tę myśl  przypomina nam Ewangelia, którą słyszymy uczestnicząc we Mszy św. w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu. Jej przewodnim motywem są słowa św. Marka :  NAWRACAJCIE SIĘ I WIERZCIE W   EWANGELIĘ (Mk 1, 15).  Nawrócić się, to znaczy zmienić kierunek drogi, zastanowić się jak i gdzie idziemy, pomyśleć nad sobą i swoim wewnętrznym  życiem wewnętrznym. Okres Wielkiego Postu jest szczególnym okresem refleksji nad swoim własnym życiem. 
 
To także czas, aby udać się w pewnym sensie na pustynię. Chodzi tu o stworzenie pewnego stylu życia, o wyciszenie się. Pustynia to walka z pokusami, to zmaganie się ze słabościami, a nawet walka ze złym duchem, z szatanem. Pustynia to także pewne braki, niedostatek, to brak jedzenia i picia. To po prostu post.
 
Tworząc własną pustynię pamiętajmy, ze na nią wkroczył Chrystus. On tam przebywał i przygotowywał się do wielkiej misji. Idźmy i my za Jezusem. Jest to droga sprawdzona…
 
Z darem modlitwy za ludzi starych, chorych i cierpiących,-
                                                                                                               ks. Andrzej